Area 51


24-07-2019 NPO1 BNNVARA , Gaan!

Afgelopen zaterdag was het zover, iemand had in een jolige bui een oproep op facebook gedaan om area 51 te bestormen. In 1947 zou hier een ufo verongelukt zijn, om geen paniek te veroorzaken is dit geheim gehouden. 1.7 miljoen mensen wilden meestormen om eindelijk die aliens eens met eigen ogen te kunnen aanschouwen.

Leuk dacht ik, goed plan. Ik ben 54, de kans dat ik meemaak dat er leven op andere planeten ontdekt wordt wordt steeds kleiner. Dat is net zo iets als een film kijken en voor het eind in slaap vallen, nogal onbevredigend. Dus ik kocht een ticket naar Amerika en een ninja pak. Misschien denk je dat ik een wat flauwe middelbare mevrouw ben, maar ik heb vroeger vechtsport gedaan, echt waar. Ik oefende dus wat high kicks, ik viel over de koffietafel tegen de kast. Dat was weer even wennen, maar met enige oefening voelde ik me de moeder van Bruce Lee. Op Schiphol werd ik eruit gepikt voor een controle, waarschijnlijk vanwege mijn outfit, maar wapens had ik niet behalve mijn vers gevijlde nagels en een gevulde koek, dus ik mocht het vliegtuig in.

Ik bereidde mij tijdens de vlucht voor op de massa mensen waar ik in onder zou gaan en op mijn eerste blik op e.t. Toen ik na die lange reis eindelijk met een taxi op de plaats van bestemming aankwam viel de opkomst me tegen. Een puisterige Canadees met een brilletje en een stille Japanner trof ik er aan. De Amerikanen zelf hielden zich bezig met de verkoop van sleutelhangers van vliegende schotels, koffie en hamburgers. Een van de Amerikanen wist waar de poort was, hij bracht ons met een beschilderd busje naar de ingang van het hoofdgebouw.

Daar stonden we dan voor een groot hek, het busje reed weg over de stoffige weg. Er hing een bord dat er dodelijk geweld gebruikt mocht worden bij indringers, maar ik ben nogal een revolutionair. Ik besloot mijn reisgenoten achter me te laten en liep om dat hek heen, het was een heel stuk lopen. Na een half uur zag ik een gat. Ik bedacht me geen moment, kroop er soepel onderdoor en begon zelfstandig de bestorming. Ik ontdekte een openstaand raampje, gooide eerst mijn handtas naar binnen, wie gaat er iets bestormen zonder Michael Kors? En toen klom ik er zelf achteraan, ik was binnen.

Ik was dus in een herentoilet terecht gekomen, met van die creepy staande pisbakken. Je kent ze wel, dat je als vrouw moet plassen en er een rij staat bij de dames. Dat je dat met je vrije geest de mannen wc in wil, maar de gewone wc is achter die dingen. Ook al is er niemand, er kan dan iemand komen als je aan het plassen ben. Dus durf je niet. Daar was ik. Snel sloop ik door, ik kwam in een gangetje met jassen en een kopieerautomaat, spannend. Ik vond een lege kantine, een kantoor met wat computers en toen kwam ik bij een deur waar met grote letters op stond dat de toegang mij strikt verboden was, ik kwam in de buurt.

Tot mijn verbazing was de deur niet op slot, voorzichtig opende ik hem. Daar zag ik hem, mijn alien. Hij keek mij versuft aan, hij zat uitgezakt op de bank een biertje te drinken en hij keek een Amerikaanse televisie serie. ‘Another one’ verzuchte hij berustend. Ik ging naast hem zitten. Hij krabde eens aan zijn onderrug en hij bood me een worstenbroodje aan. Samen keken we wat t.v. Af en toe gaf hij een boer en hij zette de tv halverwege de film op een sportzender. Zonder dat hij het merkte sloop ik weer terug richting toilet en uitgang. Ze hadden beschaving op ons niveau op andere planeten wist ik. Ik was klaar met bestormen.


Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.