Ochtendmeditatie over sterven.




Komen we thuis bij het grote verlangen

 of varen we over de Stycx?

Is er een duistere, sombere leegte,

vinden we kilte en niks?


Wordt onze ziel door een engel geleid,

een tunnel op weg naar het licht?

Moeten we naakt onze zonden opbiechten

voor Zijn imaculaat aangezicht?


Zitten we vast aan een zilveren koord

of worden je diepste gedachten vermoord?

Zien we onszelf, en doet dat dan niets?

Of drijven we af in een koesterend iets?


Vinden wij maagden,

of is er gezang?

Gaan we in vrede,

of worden we bang?


Ik hoop niet op op poorten

en niet op een koor.

Als ik die verdomd irritante thypus wekker maar nooit meer hoor!


Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.