Vraag het gewoon.


03 Mar

Vraag het maar.

Je kent de wereld, je kent de mensen..denk je. Voor een groot gedeelte is dat waar. Je hebt ervaring opgebouwd sinds je geboorte en die is niet mis. Je hebt leren inschatten waar je je zorg en liefde kunt halen , maar vooral met wie of wat je voorzichtig moet zijn. Een gedeelte daarvan zat er zelfs al in voor je geboorte, je oerinstincten. Dus denk je, ik lees ieder gezicht en ik heb alles door. Dat is dus schijn.

Je functioneert er prima op. Oud vrouwtje in het zonnetje op een stoel naast een voordeur, veilig. Grote man met leren jack in een schemerig steegje, oppassen! Meestal heb je gelijk. Dat komt dus door je levenservaring. Maar je kunt er ook flink naast zitten. Nu is dat in deze gevallen niet zo erg, het zijn passanten in je leven. Maar je kunt ook misvattingen maken over mensen die langer op je pad blijven. Daar beginnen de lastigheden.

Je kunt geen gedachtenlezen, al denk je soms van wel. Zij kijkt boos naar mij, ze zal me wel niet mogen. Hij heeft me al een paar keer niet gegroet, hij heeft geen belangstelling voor mij. Dat weet je nooit zeker, maar je gaat je eigen gedragingen er op aanpassen. Als iemand belangrijk voor je is, kun je vragen stellen. Zo simpel? Zo simpel is het.

Het meisje dat zo boos kijkt heeft misschien ontzettende rugpijn. De jongen die jou niet groet is een dromer, er ontgaan hem soms dingen, Als je het niet vraagt weet je dat niet. Reageer je vanuit je conclusie dan ga je hen misschien uit te weg, of reageer je onaardig terug. Een gemiste kans.

Hoe stel je je vragen? Er zijn twee soorten, open en gesloten. Op een gesloten vraag kun je met ‘ja’ of ‘nee’ antwoorden, en dan is het klaar. ‘Ben je sacherijnig? Wil je koffie? Is dat een hond?’, ontkenning of bevestiging, gesprek afgelopen. Dat zijn prima vragen als je snel iets weten wil.

Op een open vraag volgt echter meestal een langer antwoord. ‘ Hoe voel je je? Kun je me iets meer vertellen over dat soort honden? Wat ga jij doen met de feestdagen?’ Dat zijn uitnodigende vragen, deze kunnen een begin tot een gesprek zijn. Wordt er op je vragen ingegaan, neem dan ook even tijd om te luisteren. Toon belangstelling, wees vriendelijk.

Mensen vinden het verbazend graag fijn om over zichzelf te praten, op open vragen wordt meestal ingegaan. Vaak hoef je zelf niet eens zoveel te zeggen. Is dat niet zo, dan heb je tenminste je best gedaan en geprobeerd contact te maken.

Mensen die je goed kent kun je als je durft ook wat diepere vragen stellen om ze nog beter te leren kennen. Vraag ze of ze geloven in een leven na de dood. Of ze denken dat oorlog altijd zal blijven bestaan. Of ze vermoeden dat dieren een ziel hebben. De dingen waar je wel eens aan denkt als je zelf in gedachten bent. De antwoorden zullen je verbazen.

In ieders hoofd bevindt zich een onbekende wereld die je nooit helemaal zult leren kennen. Ik vindt dat interessant. Praten is heerlijk, maar luisteren is nog beter. Wat ik denk weet ik immers al, wat jij denkt nog niet.


Weet,: Je kunt nooit in iemands hoofd kijken. Van vragen stellen wordt je wijzer.

Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.