Slangen op je pad.


22 Feb

Geluk

Het leven lijkt bedoeld om te frustreren. Gelukkig zijn bestaat, maar een constante staat van geluk niet. Misschien lijkt dat zo op de facebook pagina’s van je vrienden, maar ook voor hen bestaat geluk uit momenten. Het leven stuurt slangen op je af. Slangen die onder rotsen vandaan komen, groot, klein, die hard tegen je blazen en soms bijten. Slangen in de vorm van tegenslag, frustratie, verdriet. Altijd gaan er dingen fout. Na goed komt slecht, na liefde haat, na warmte kou. Er bestaat overal op de wereld een soort van evenwicht. Na de zomer wordt het altijd weer herfst en na de lente weer zomer. Zelfs de opbouw van een lichaam kent een evenwicht. Neem de opbouw van je gezicht, de onderkant van de neus precies in het midden, de pupillen precies op een kwart van de breedte ect. Het hele lichaam is opgebouwd in deze verhoudingen. Echt prachtig. De afwijkingen daarvan zijn geen mislukkingen, juist niet. De afwijkingen maken dat jij jij bent en ik ik, ze maken ons uniek. Dat evenwicht en die afwijkingen ervan vind je dus terug in het leven van alledag. Perfect geluk is dus niet realistisch, de afwijkingen maken het leven waardevol. De slangen zullen toch wel komen, daar heb je geen controle over. Hoe je op de slangen reageert, dat is wel aan jou. Ik ga je niet vertellen dat tegenslag je sterker maakt. Dat kan, je leert ervan. Zonder tegenslag is er weinig groei. Maar de klappen kunnen ook hard aankomen en je onderuithalen. Soms zul je de littekens altijd blijven dragen, soms, in een enkel geval, nooit meer helen. Hoe zwaar het is, dit maakt het leven een echt en intens geheel wat waard is geleefd te worden.

Vaak zijn de slangen, de anderen. Ieder mens leeft zoals hij denkt dat goed is. Dat de wereld desondanks zo goed functioneert is eigenlijk nog een wonder. Je komt zoveel anderen tegen op je pad. Anderen die deels net als jij zijn, met dezelfde wensen, verlangens. Maar ook elke keer weer anders. Dat zij jouw slangen zijn, en jij die van hen, maakt de mensen niet per definitie slecht. Er zijn maar weinig mensen echt slecht. Meestal is het onbegrip of onkunde. Je begrijpt elkaar niet goed en weet niet dat wat jij doet die ander kwetst. Of je bent niet in staat dat te begrijpen of te willen begrijpen. Steeds heb je een andere rol, soms ben je dus ook zelf een slang, of je dat wil of niet. Slangen ontwijken of negeren helpt vaak bij de kleine beestjes die je zo af en toe tegen komt. Zo vaak gebeuren er van die kleine vervelende dingen. Iemand zegt achter je rug iets lelijks over je, iemand roept iets naar je op straat, duwt je aan de kant, je kent het absoluut wel. Die zaken hoef je niet persoonlijk te nemen, die gaan namelijk helemaal niet over jou. Hooguit reageert men op wat ze zien of denken te zien, je buitenkant. Die heb je niet zelf bedacht en bovendien is die anders voor iedereen omdat iedereen jou ziet in het licht van zijn eigen ervaringen. Het scheelt een heleboel frustratie als je die zaken niet aanneemt. Ze zijn als een cadeautje dat je aangeboden krijgt, het is een stom cadeautje, waarom zou je het aanpakken? Laat dat maar lekker bij degene die het heeft. Bij grotere slangen zul je wel terug moeten blazen. Over je heen laten lopen hoeft niet, je mag je grenzen stellen in wat je wel en niet wil. Je hoeft niet weerloos te zijn. Onthoud over verdediging, een poes is zacht, lief en klein, maar een kwade kat wil je niet tegen je hebben. Een grote kerel deinst terug voor een wilde aanvallende kat. Hoe klein en aardig je ook bent, zorg dat je nagels uit kunnen en dat je kunt blazen en springen!

Weet: Slangen zullen er altijd zijn, het is aan jou hoe je erop reageert.

Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.