Rustig aan


07 May

Stap voor stap

 Je moest slagen voor je eindexamen, daar moest een heleboel, maar dan ook echt een heleboel voor gebeuren voor je ook maar in de buurt kwam van slagen. Dat kun je niet in een week regelen, daar doe je jaren over. Dat ging soms makkelijk, maar soms moest je een tentamen over doen. Af en toe wilde je niet meer, maar je gaf het niet op. Uiteindelijk, zomaar op een dag, kreeg je een speech en een papier waarop stond dat je het kon. En dat was waar, je kon het. Dat geldt ook voor andere dingen, bijvoorbeeld grote problemen oplossen.

 Grote problemen zijn reuzen die onmogelijk te vellen lijken. Hoe je ook duwt trekt, schopt of slaat, de reus blijft de baas over jou. Het geheim van het neerslaan van reuzen is niet jouw kracht, maar je doorzettingsvermogen. Je school bestaat uit Engels, wiskunde en sociaal doen in de pauze, dit en veel andere dingen maken er een geheel van, een reus die niet in een week te verslaan is, maar wel in vier jaar, met een hoop geduld en verdeelde moeite. Je probleem bestaat ook vast uit veel kleine  dingen. Begin gewoon bij het eerste dat je echt kunt doen. Misschien is het klein en nietszeggend en lijkt het geen verschil te maken, het is het begin. Zijn kleine teennagel zullen we maar zeggen. Het voelt goed om je lot in eigen hand te hebben, je probeert het.

Als het een gewoonte wordt, helpende dingen doen. Wordt het teennageltje een voet, of een oor of een schouder. En er komt een dag dat die hele dreigende reus in stukken uiteenvalt. Jij wint, game over.

 Ook aan grote wensen kun je op die manier werken. Beschouw elk mini stapje in de goede richting als een overwinning waar je je goed over kunt voelen. De weg ernaartoe is soms nog leuker dan het resultaat op die manier. Je weet vast hoe het werkt, elke dag even met je computerspelletje spelen en voor je het weet ben je de beste en zit je op level 345.

Je wil een eigen bakkerij, met jouw naam op de deur, twee meisjes die in jouw winkeltje werken en een klingelende bel bij binnenkomst. Nu heb je nog niets en kun je nog niets, maar de wens is oprecht. Je begint dan niet met het kopen van een pand en ook niet met je marketingplan. Je begint met leren bakken. Misschien cupcakes of een appeltaart. Dat is het begin, dat breid je steeds uit, net zolang tot niemand er meer omheen kan. Je bakt chocoladecakes, maakt puddingbroodjes. Iedereen weet dat jij geboren bent om bakker te zijn. Dan besluit je naar school te gaan, een opleiding die bij je vak past. Je leeft het steeds meer, elke dag een beetje. En op een dag ben je een geschoold bakker en een ondernemer. Geen haast hebben, geduld en vastberadenheid. Leren, proberen, falen en doorgaan.

Besluit je halverwege dat je geen bakker wil zijn, maar groenteboer, dan is dat niet erg. Dan begint het hele verhaal weer overnieuw. Met het verschil dat je ervaring hebt opgedaan in bouwen aan wat je wil. Je bent getraind als een Ninja in geduld, je kiest je stappen zorgvuldig.

 O ja, alleen hoeft niet. Hulp vragen mag. Ook dat is een opbouwende stap.

 Weet,: Probeer je in een grote stap thuis te komen, dan lig je op je neus. ( tenzij je er al bijna was.)

 


Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.