Nee zeggen


28 Mar

Nee

Betaal je mee aan dat cadeau van Jasper? Mag oma in jouw bed als ze hier is? Vind je het goed dat we jouw verjaardag verzetten, we willen dan naar de bioscoop?

Nee is een makkelijk woord, maar soms krijg je het gewoon je mond niet uit. Het voelt niet goed om het te zeggen, maar het voelt ook niet goed om het niet gezegd te hebben. Hoe komt dat?

Mensen zijn niet geboren om alleen te leven. We overleven door een samenlevingsverband, we hebben elkaar van het begin tot het eind nodig. Diep van binnen zijn mensen het gelukkigst als ze geliefd zijn. Als er van je gehouden wordt mag je binnen de groep leven. Dan zullen de wolven je niet pakken. Dan krijg je ook een poot van de geschoten os, vind je een partner en kun je je voortplanten. Het heeft dus al zo lang zoveel voordelen dat het in je genen zit om in de smaak te willen vallen.

Nee zeggen is niet aardig. Het risico daarvan is dat anderen jou niet meer lief vinden en dan krijg je dus geen hoekje in de grot meer en wordt jouw berevel aan de buurjongen gegeven. Dat denk je niet, maar dat voel je dus wel. Dus zeg je ‘ja’, en voel je daarna rot omdat je over je heen hebt laten lopen.

Wat kun je doen? Dat gevoel komt uit een oud deel in je hersenen, maar gelukkig hebben we meer van dat grijze spul. Niet direct reageren, heel even nadenken en beseffen wat er gebeurt. ‘Betaal je mee aan dat cadeau van Jasper?’, het lieve ‘Ja natuurlijk!’ ligt op je lippen. Je zegt het nog even niet. Wacht eens, Jasper behoort niet tot jouw vriendengroep, maar tot die van jouw vrienden. Je hebt hem een keer gezien op een verjaardag. Toen stond hij aangeschoten op een tafel met een bh op zijn hoofd, vage gast. Jouw bankrekening is niet die van een beroepsvoetballer, integendeel, je staat rood en de maand duurt nog een week. Je weet dat je het niet moet doen.

Nu gaan er rampscenario’s door je hoofd, wat gebeurt er als ik niet instem? Ze zullen met open mond aanstaren in volle verbazing, daarna worden ze boos. Ze zullen mij vertellen dat ik ook pas jarig ben geweest en dat ik leuke cadeaus heb gehad. ‘je bent een hork, gemeen, gierig!’ zullen ze roepen. 

Je hart gaat een beetje sneller, je krijgt rode vlekken in je nek. ‘Ik ken hem helemaal niet, bovendien zit ik krap. Ik doe even niet mee.’ zeg je. Ze reageren amper, ‘ok, prima’ hoor je. Er valt een last van je af. Je hoofd was te streng. Hoe zou je zelf reageren als je een van hen was. Ja, het zou lekker zijn als hij meebetaalde, dan hebben we meer geld om iets te kopen. Maar hij kent hem niet en hij zit een beetje krap, begrijpelijk. Hooguit krijg je nog een beetje gesputter omdat je van het oorspronkelijke plan afwijkt, maar ze ontvrienden je niet op facebook.

Nee zeggen kun je oefenen. Het kan vriendelijk, maar zeker. Je kunt het met een omweg doen om het ego van de ander te sparen. Er zijn genoeg mogelijkheden om het te doen zonder onaardig te zijn. Zeker is dat mensen er aan wennen dat je het kunt. Als het goed is respecteren ze je er om als je het kunstje goed beheerst. En het scheelt je een hoop rottigheid, je hoeft geen groep kleuters te begeleiden bij het paasei zoeken, je draagt geen oude broek van je neef, je gaat niet met je moeder naar de Mattheus passion. ( Dat laatste zou je trouwens wel moeten doen, voor de ervaring.)

En als je uiteindelijk echt geen nee kunt zeggen. Maak even 100 euro over op mijn rekening, zoveel kost mijn advies!

Weet,: Nee zeggen kun je oefenen.

Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.