Een heel zwaar leven


04 Jul

Ik heb een heel zwaar leven, echt heel zwaar. Cabaretière Brigitte Kaandorp zong er over. Daar moet je voor oppassen, het is een val. Het leven is voor niemand makkelijk, en voor sommige mensen al helemaal niet. Maar let op dat je je eigen lijdensweg niet creëert.Je staat jezelf zo ontzettend in de weg als je alles wat tegenzit groot maakt en serieus neemt. Probeer te relativeren wat er gebeurt, voor je eigen bestwil. De wereld word er niet mooier van als jij constant verdrietig bent. Natuurlijk word je fiets een keer gejat, natuurlijk kom je wel eens een paar kilo aan en niet op de juiste plaatsen. Is dat erg? Nou leuk is het niet, even de pest in hebben is prima, maar blijven hangen is zonde. Het helpt niet om dan maar niet naar dat feestje te gaan en het helpt ook niet om dan je broertje maar een grote mond te geven. Lach af en toe om je eigen positie, een beetje zelfspot helpt soms. Soms zitten dingen nu eenmaal tegen, deal with it.

Helemaal onnodig is het sparen van leed. Je ziet de jongen waar je een oogje op hebt op de hoek bij de supermarkt hand in hand lopen met die blonde met die afschuwelijke lach en rare schoenen. Je fietst naar huis om stiekem te gaan huilen in bed. En als je in bed ligt komen de gedachten. ‘ Ja, als kind werd ik al gepest op de kleuterschool. En de juf had dat niet door dus dat heeft het hele jaar geduurd. En ik heb te kleine borsten. En ik ben zo slecht in wiskunde dat ik met een voldoende al heel erg blij moet zijn en dat lukt al bijna nooit. Dus moet ik me daar elke keer lang op concentreren en ik haat het. En mijn beste vriendin is verhuisd en die zie ik bijna niet meer.’ Het lijkt of al je leed heel geduldig opgestapeld heeft liggen wachten tot er weer een steentje pijn opgelegd zou worden. En dan dondert die hele verdriet stapel over je heen.

Doe je stapel weg. Als je oud leed begint aan te halen, hou jezelf dan tegen door te beseffen dat dat een berg oud verdriet is en dat je dat weigert. Huil alleen om je huidige leed, in gepaste tijd. Zorg dat je precies zo lang verdrietig bent als nodig is en niet langer.  Pest jezelf niet onnodig met dingen uit het verleden. Het zijn incidenten die uit hun context zijn gehaald. Er waren ook heel veel mooie dingen, maar die liggen niet op die stapel. Daarom is die stapel een val.

Door de berg lijkt jouw leven rottiger dan dat van anderen mensen en lijkt dat heel zielig voor jou. Grapje, we hebben allemaal die stapel. Er liggen andere stenen op, maar we hebben er een. Als je het weet worden de stenen wat minder zwaar heb ik gemerkt.

Je snapt wel dat ik het hier heb over gewone verdrietjes, niet over groot traumatisch leed als de dood van dierbaren en ernstige ziektes en ook niet over echte depressie. Daar moet je andere hulp bij zoeken dan Happy Spider lezen.

Weet,:'Wees lief voor jezelf en lijd geen oude pijn.'



12Jun
01Jul
Comments
* De e-mail zal niet worden gepubliceerd op de website.